Ομιλία του Βουλευτή Νομού Λέσβου κ. Χαράλαμπου Αθανασίου στη Βουλή για το Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2019-2022
Αθήνα, 14 Ιουνίου 2018
ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, καλημέρα σας.
Βρισκόμαστε εδώ σήμερα ως μάρτυρες ενός ακόμα σταδίου μιας σειράς άτυχων επιλογών της Κυβέρνησης. Οι επιλογές της αυτές μας οδήγησαν σε ένα ακόμα αχρείαστο μνημόνιο. Μας οδήγησαν σε σκληρές δεσμεύσεις που ξεπερνούν τη διάρκεια της θητείας της Κυβέρνησης. Μας οδήγησαν σε μια επιδείνωση όλων των μεγεθών της οικονομίας μας. Μας οδήγησαν, τέλος, σε έλλειμμα δημοσιονομικό και τραπεζικό.
Και μην ξεχνάτε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ, ότι εσείς προκαλέσατε τα capital controls και εσείς προσπαθείτε να άρετε τις συνέπειες τους.
Αποτέλεσμα όλων αυτών αποτελεί και το νομοσχέδιο που σήμερα καλούμαστε να ψηφίσουμε, ένα νομοσχέδιο το οποίο είναι πράγματι καταστροφικό για την ελληνική επιχείρηση, για τον Έλληνα πολίτη. Δεν θα εισέλθω, όμως, σε λεπτομέρειες. Αυτές τις κατέδειξε ο εισηγητής μας και άλλοι αρμοδιότεροι εμού συνάδελφοί μου.
Θα αναφερθώ, όμως, στις επιπτώσεις που θα έχει αυτό το νομοσχέδιο και οι ρυθμίσεις που θα ληφθούν για τα νησιά μας και ειδικά του Ανατολικού Αιγαίου που μαστίζονται από την ανεξέλεγκτη μετανάστευση.
Σε λίγες ημέρες, όπως γνωρίζετε, από 1/7/2018 λήγει η παράταση της θητείας των μειωμένων συντελεστών ΦΠΑ στα νησιά του Αιγαίου που έχουν πληγεί από το μεταναστευτικό, αλλά και από τις οικονομικές πολιτικές της διακυβέρνησης όλα αυτά τα χρόνια και τα οποία νησιά μας τα έχετε πράγματι αφήσει στο έλεος του Θεού.
Το μόνο που ξέρετε να κάνετε με μεγάλη επιτυχία είναι να οργανώνετε εκδηλώσεις, να απαριθμείτε μέτρα, να παρουσιάζετε τα πράγματα τελείως διαφορετικά από ότι είναι, αλλά εν τούτοις η ίδια η κοινωνία υποφέρει και, δυστυχώς, δεν μπορεί να αντιδράσει.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μπορούμε και τώρα να αποδείξουμε σε αυτούς τους ήρωες νησιώτες συμπολίτες μας ότι συνειδητοποιούμε το πόσο υποφέρουν και το πόσο δραματικά έχει αλλάξει η ζωή τους.
Ως μια ελάχιστη ένδειξη ανθρωπιάς και αλληλεγγύης, ζητούμε, όπως τώρα, κύριε Υπουργέ, να φέρετε μια τροπολογία για παράταση για ένα ακόμα έτος των μειωμένων συντελεστών ΦΠΑ. Και όλοι οι Βουλευτές σε ένα πνεύμα ομοψυχίας να την ψηφίσουμε λόγω των ιδιαιτεροτήτων που υπάρχουν στα νησιά μας, όχι μόνο από την εν γένει οικονομική κρίση, αλλά και λόγω της μεταναστευτικής κρίσης.
Και μια που αναφέρθηκα στις περίφημες διαπραγματευτικές σας ικανότητες, αλλά και την απεμπόληση των αρχών και των αξιών μας, δεν γίνεται να μην αναφερθώ και στο Σκοπιανό. Κατ’ αρχάς, δεν είναι τυχαία η σύμπτωση της ανακοίνωσης της συμφωνίας Ζάεφ-Τσίπρα και της ψήφισης αυτού του νομοσχεδίου. Για ακόμη μια φορά προσπαθείτε να αποπροσανατολίσετε την κοινή γνώμη. Δυστυχώς, αυτή τη φορά η χώρα καλείται να πληρώσει τεράστιο τίμημα, προκειμένου εσείς να κάνετε τα πολιτικά τερτίπια σας. Μας αναγγείλατε προχθές μια συμφωνία συνοδευόμενη από non paper και σπεύσατε να θριαμβολογήσετε ότι τάχα λύσατε τον γόρδιο δεσμό με τρόπο που συμφέρει τη χώρα. Και αμέσως διακηρύξατε πως όποιος δεν συμφωνεί μαζί σας είναι είτε τυχοδιώκτης είτε εθνικιστής.
Και ερωτώ ευθέως: Είμαστε τυχοδιώκτες όταν απαιτούμε να ενημερωνόμαστε εγκαίρως για τα εθνικά ζητήματα στη Βουλή και όχι να βρισκόμαστε προ τετελεσμένων γεγονότων, έπειτα από εν κρυπτώ διαπραγματεύσεις;
Είμαστε εθνικιστές όταν δεν δεχόμαστε την εκχώρηση του όρου «Μακεδονική Εθνότητα», καθώς ο όρος αυτός, όταν περιγράφει τους κατοίκους της γείτονος χώρας δεν βρίσκει ούτε ιστορικό ούτε επιστημονικό έρεισμα, αλλά διατηρεί στο ακέραιο τις αλυτρωτικές τάσεις των Σκοπίων εναντίον της χώρας μας;
Είμαστε τυχοδιώκτες όταν θεωρούμε ότι δεν έχει νομιμοποίηση να προχωρήσει σε μια εθνικά κρίσιμη συμφωνία μια Κυβέρνηση που δεν έχει εξασφαλίσει καν τη συναίνεση του κόμματος, με το οποίο συγκυβερνά; Είμαστε εθνικιστές όταν θεωρούμε απαράδεκτη μια συμφωνία που αναγνωρίζει τάχα μακεδονική γλώσσα;
Είμαστε τυχοδιώκτες που θεωρούμε πως ένα κόμμα που διαφωνεί κάθετα με μια κεντρική κυβερνητική επιλογή -το κόμμα των ΑΝΕΛ, του οποίου ο ίδιος ο Αρχηγός έλεγε ότι η συμμετοχή του στην Κυβέρνηση εγγυάται τη μη εκχώρηση του όρου «Μακεδονία»- όφειλε να έχει ήδη αποχωρήσει, αντί να σκέπτεται τις καρέκλες και τα πολυτελή ταξίδια που η παραμονή του στην Κυβέρνηση έχει εξασφαλίσει για τα μέλη του;
Ήταν τυχοδιώκτης ο Ανδρέας Παπανδρέου όταν έλεγε ότι το όνομα της Μακεδονίας είναι το όχημα αλυτρωτισμού για τα Σκόπια; Ήταν εθνικιστής ο εθνάρχης Κωνσταντίνος Καραμανλής όταν έλεγε ότι η Μακεδονία είναι μια και ελληνική;
Και εδώ θέλω να ξεκαθαρίσω κάτι, για το οποίο μεγάλη παραπληροφόρηση γίνεται από κυβερνητικά στελέχη.
Για να καλύψετε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, τις αστοχίες σας που οδηγούν σε εκχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων μας, επικαλείστε δήθεν ότι στο Βουκουρέστι υπήρξε συμφωνία για σύνθετη ονομασία των Σκοπίων με τη λέξη «Μακεδονία» ως συστατικό αυτής. Δεν μου λέτε, υπήρξε καμιά συμφωνία που κυρώθηκε από την ελληνική Βουλή, που δεν τη γνωρίζουμε; Ή απλά υπήρξαν διπλωματικές προσεγγίσεις του ζητήματος;
Η έννοια και η ουσία της διπλωματίας από αρχαιοτάτων χρόνων, από την εποχή των μεγάλων αποικιών, του Πελοποννησιακού Πολέμου και των Περσικών Πολέμων, μέχρι τις διπλωματικές επισημάνσεις και θέσεις του περίφημου Γουλιέλμου Β΄, αλλά και μέχρι τις μέρες μας –βλέπετε πρόσφατα τις συζητήσεις Ηνωμένων Πολιτειών και Βόρειας Κορέας- είναι η ίδια. Οι διπλωμάτες συζητούν, ανταλλάσσουν απόψεις, διερευνούν προθέσεις, προσποιούνται, καμιά φορά υποκρίνονται, πιέζουν, υποχωρούν, μπλοφάρουν, γίνονται κρυψίνοες και σπάνια λένε «όχι».
Είναι γνωστό ότι το «ναι» το λέει μόνο με την υπογραφή του ο διπλωμάτης. Αλλά ποια υπογραφή; Την υπογραφή του αρμόδιου εντολέα του. Και αυτός στις δημοκρατίες είναι τα κοινοβούλια. Επομένως, ουδείς δεσμεύτηκε στο Βουκουρέστι, ούτε η τότε κυβέρνηση ούτε η μετέπειτα. Πολύ περισσότερο, δεν δεσμεύεται η σημερινή Βουλή. Και δεν επιτρέπεται να ομιλούμε για δεσμεύσεις.
Εγώ, ως Βουλευτής, αλλά φαντάζομαι και όλοι σας δεν νιώθετε δεσμευμένοι. Θα δεσμευτούμε με την ψήφο μας όταν έρθει σε αυτή τη Βουλή η συμφωνία. Τότε και μόνο τότε θα αναλογιστούμε την ιστορική μας ευθύνη έναντι της πατρίδας και όχι γιατί άλλοι ενδεχομένως θα μας είχαν δεσμεύσει. Και εν πάση περιπτώσει…
Να κάνετε ένα δημοψήφισμα για τη χώρα.
Θα κλείσω, επαναλαμβάνοντας τη θέση που είπε πρόσφατα ο Αντώνης Σαμαράς, η οποία συνοψίζεται σε μια πρόταση και αφορά ό,τι σκεπτόμαστε και για το σχέδιο νόμου, αλλά και για το Σκοπιανό.
Είπε: Μπορεί οι ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ να υπέκλεψαν με τα ψέματά τους την ψήφο του ελληνικού λαού, αλλά δεν θα δεχθούμε να κλέψουν και την ψυχή μας.
Ευχαριστώ.