Scroll to top
© 2018, ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ
Share

Ο κύκλος της βίας – Άρθρο του Χαράλαμπου Αθανασίου στην εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ


admin - 31 Μαρτίου 2019 - 0 comments

Άρθρο του Χαράλαμπου Αθανασίου στην εφημερίδα Τα Νέα Σαββατοκύριακο

Αθήνα, 30 Μαρτίου 2019

 

Με τον Παύλο Πολάκη μας χωρίζει, πολιτικά, χάος. Μάλιστα, δεν διαφωνούμε μόνο ιδεολογικά αλλά και στον τρόπο που πολιτευόμαστε, στο ύφος μας και στη φρασεολογία που μας αρέσει να χρησιμοποιούμε. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως θα είχα την παραμικρή δικαιολογία για να μην καταδικάσω απερίφραστα την επίθεση με μολότοφ που έλαβε χώρα στο σπίτι του. Είναι μια πράξη άνανδρη και απολύτως αδικαιολόγητη. Οι δε δράστες, όποιοι και αν είναι, πρέπει να συλληφθούν και να τιμωρηθούν παραδειγματικά.

Θεωρώ ότι κάθε Νεοδημοκράτης, από τον πρόεδρο μας μέχρι ένα απλό μέλος έχει την ίδια στάση. Αυτή είναι όμως μια από τις διαφορές μας με τον πολιτικό χώρο που εκπροσωπεί ο κύριος Πολάκης.

Στη Νέα Δημοκρατία όταν πληροφορούμαστε για πράξεις βίας κατά πολιτικών ή πολιτών δεν ζητάμε να μάθουμε ούτε ποιος είναι το θύμα αλλά ούτε και τι πρεσβεύει ο θύτης.

Θεωρούμε καθήκον δικό μας την άμεση καταδίκη της πράξης και υποχρέωση της συντεταγμένης πολιτείας τη δίωξη των υπαιτίων. Δεν αισθανόμαστε την ανάγκη ούτε αστερίσκους να βάλουμε, ούτε σε συμψηφισμούς να προβούμε.

Δυστυχώς αυτή τη στάση , που θα έπρεπε να είναι αυτονόητη, δεν την κρατά το σύνολο του πολιτικού κόσμου. Το κυβερνόν κόμμα, αλλά και οι πρώην συνεργάτες τους οι ΑΝΕΛ, στήριξαν την άνοδο τους στην ανοχή της βίας, ψυχολογικής και σωματικής, κατά των πολιτικών τους αντιπάλων.  Αλλά και ως Κυβέρνηση η στάση του ΣΥΡΙΖΑ απέναντι στη βία δεν φαίνεται να διαφοροποιείται ιδιαίτερα σε σχέση με τις απόψεις του ίδιου του κόμματος όταν βρισκόταν στο όριο της εισόδου στη Βουλή.

Αυτό προκύπτει αβίαστα από την ανοχή της στο φαινόμενο «Ρουβίκωνας», ο οποίος, πραγματικά, κάνει ό,τι θέλει. Εκφράζεται και από το ιδιότυπο καθεστώς που χορηγήθηκε στην πλατεία Εξαρχείων, που είναι και πάλι άβατο, από την επαναφορά του ψευδεπίγραφου ασύλου στα πανεπιστήμια, τα μισόλογα για τους βανδαλισμούς στις σχολές της χώρας και τους προπηλακισμούς πανεπιστημιακών δασκάλων

Δεν πέρασε πολύς καιρός από τότε που σημαίνον στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ, κοντά στο περιβάλλον του πρωθυπουργού, ένιωσε την ανάγκη να πει πως «κανένας δεν πέθανε από μολότοφ». Ο κύριος Κυρίτσης λησμόνησε μάλλον τους νεκρούς της Μαρφίν και γι’ αυτό υπέπεσε σε αυτό το ανεπίτρεπτο ατόπημα, αλλά η δήλωση του αυτή είναι ενδεικτική της παγιωμένης μηχανικής δημιουργίας δικαιολογιών και συμψηφισμών, που τόσα χρόνια μεταχειρίζονται πολλοί στην ελληνική αριστερά: όταν υπάρχει υπόνοια συμμετοχής όμορου πολιτικού χώρου σε πράξεις βίας, πάντα θα πρέπει να αναζητηθεί ένα «αλλά», που αν δεν δικαιολογεί τη βία τουλάχιστον θα την υποβαθμίζει.

Η κοινωνία μας όμως δε λειτουργεί έτσι: όταν η εκτελεστική εξουσία σηματοδοτεί την ανοχή στη βία και την ανομία με αστερίσκους, στην πράξη οι αστερίσκοι πάνε περίπατο. Και στον ΣΥΡΙΖΑ μαθαίνουν έστω και αργά πως οι μολότοφ δεν έχουν ιδεολογικό προσανατολισμό. ‘Έχουν την ίδια δυνατότητα και αθώους να σκοτώσουν, και πολίτες να εκφοβίσουν και περιουσίες να καταστρέψουν, ασχέτως με το ποιος τις εκτοξεύει.

Δυστυχώς, όμως, δεν υπάρχει η πολυτέλεια να περιμένουμε ο ΣΥΡΙΖΑ να αντιληφθεί πλήρως αυτά που παγκόσμια είναι αυτονόητα. Οι Έλληνες ζητούν ο κύκλος της βίας πρέπει να κλείσει εδώ. Οι πολίτες απαιτούν να νιώθουν ασφαλείς, όποιοι και αν είναι, όπου και αν βρίσκονται.

Η χώρα έχει ανάγκη τη ριζική αλλαγή παραδείγματος και στη Νέα Δημοκρατία είμαστε έτοιμοι να κάνουμε τις μεγάλες τομές που απαιτούνται.

 

Related posts